Ég sagði í þarseinasta bloggi að ein af bestu tilfinningum heims væri að labba út úr seinasta prófinu. Önnur, jafnvel betri tilfinning er að standa á tónleikagólfi eða grasi með fullt af sveittum aðdáendum og finna fyrstu bassanótuna læðast frá sviðinu, upp fæturna og hrista líffærin. Þetta væri sennilega óþægilegt ef það væri ekki fyrir adrenalínið sem streymir um æðarnar samhliða þessu, svipað og þegar maður veit að uppáhaldskaflinn í lagi er að koma.

Ég elska þessa tilfinningu, og fékk að finna hana á sunnudagskvöldið þegar ég sá bæði Uriah Heep og Deep Purple í Höllinni. Fékk heldur mikið að finna fyrir þessu á KoRn 2004, þá fékk ég illt í magann, en þeir eru líka ekkert sparir á bassann J

Uriah Heep voru geðveikir, ég þekkti fleiri lög hjá þeim en Deep, sem mér fannst eiginlega frekar skrítið, því ég hlustaði nú alveg jafn mikið á þá hérna í denn þegar ég var að stelast í geisladiskarekkann heima. En allt í allt voða gaman að sjá hvað þessi kallar hafa enst lengi og það dúkkaði upp oftar en einu sinni sú hugsun hvort ég myndi vera í áhorfendaskaranum eftir 20 ár að horfa á Metallica spila, þegar þeir verða svona hundgamlir. Vona það innilega og mjög svo heitt af öllu hjarta J

 

Mjög annasöm helgi að baki, mammsa og Bjössinn komu í bæinn og að Vestfirðingasið var brunað beint á kfc og svo í Kringluna. Um kvöldið var það svo meira út að borða og náði ég svo að plata liðið á nýju Pirates myndina. Að sjálfsögðu þurfti ég ekki að plata mikið, tillagan var samstundis samþykkt og myndarinnar var notið með stóran nammipoka í höndunum og gæsahúð á rassinum J

Á sunnudeginum var svo farið í flotta grillveislu heima hjá Kidda frænda með Sigurbjörgu og Palla og var maður vel mettur fyrir tónleikana. Eitt er víst að ég er ekki neitt grennri eftir þessa helgi...sjett. Þessi fjölskylda á Hagaflötinni er með þeim gestrisnustu á Íslandi greinilega...og bara öll þessi ætt. Synd að þetta skuli ekki hafa smitast yfir á mig J

 

Ég get tekið helgina af mér í flutningunum, þarf að fara að setja í næsta gír...er ekkert búin að gera og fæ lyklana á föstudaginn. Sem betur fer á ég ekki mikið dót, en það verður sennilega alveg nóg til að fylla þessa heilu 39 fermetra. Svo verður vonandi skálað í hvítvíni á föstudaginn á Lindargötu 46, hvort sem ég skála við vegginn eða einhvern meira lifandi J

Var svo að koma úr fiski með raspi og eplasafa (sleeeef) hjá Lilju, sem var alveg ótrúlegt gott :) Takk fyrir mig, ég get vonandi boðið ykkur í mat einhverntímann líka...bara ekki örbylgjupopp. 

Bimmsalabimm hey!

Jæja ég er loksins búin að sofa nóg eftir þessa stórkostlegu ferð :)

Kom heim á sunnudaginn og svo var það bara vinna kl 8 á mánudagsmorguninn. Er ennþá með harðsperrur eftir göngutúrana og handahlaupin...
Vorum 3 nætur á Skógum þar sem mikið var setið í pottinum (sko mikið!) og sagðir mjög truflandi brandarar :)

Fórum og skoðuðum Þórsmörk og Sólheimajökul meðal annars og svo var borðaður ótrúlega góður matur á kvöldin og yfirleitt var maður orðinn rangeygður af þreytu um hálf 11 eða 11 á kvöldin.
Svo gistum við seinustu nóttina í Skálholti og þar í kring var meðal annars Hekla skoðuð. Man ekki meira því það er svo mikið af nýjum upplýsingum að þrýsta þessum upplýsingum útum eyrun á mér.

Allt gerðist á meðan ég var í burtu, nafn var ákveðið á lítinn gullmola, fólk trúlofaðist og eitthvað gerðist í stjórnmálum sem ég veit ekkert um.

Nokkrar myndir úr ferðinni


Ég ótrúlega hugrökk útá dranga


Alda og stuðlamyndun í Reynisfjöru

Skógafoss


Kirkjugólfið


Djúpt inni í Stakkholtsgjá

seinasta er af Sólheimajökli

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahh :)

Þetta er örugglega með bestu tilfinningum í heimi, að labba út úr seinasta prófinu í góðu veðri, tala nú ekki um að þegar ég kveikti á útvarpinu þá var Rage against the Machine að spila lag bara fyrir mig :)

Brunaði í Kringluna og keypti mér langþráða gönguskó sem myndarlegur strákur var svo góður að selja mér, greip með mér eina kilju til að sökkva tönnunum í eftir allar misskemmtilegu skólabækurnar, fór svo heim og sofnaði vært á sófanum. Nú er það bara að pakka niður fyrir Suðurlandsferðina á morgun, þetta er í fyrsta skipti í mörg ár sem ég fæ nokkra daga til að slaka á eftir prófin.
Elsku besta mamma mín og elsku besti bróðir minn voru svo yndisleg að senda mér próflokagjöf, finnst ég vera í grunnskóla, þá fékk ég alltaf gjöf ef ég fékk góðar einkunnir (sem var alltaf hehe).



Nú er bara mánuður í að Brynjan komi heim, Brynja ef þú ert að lesa þetta þá langar mig í fríhafnarnammi :) Svo getum við brennt því burt í Laugum í sumar eða með því að hrista rassinn á dansgólfinu :)

Sjáumst eftir 5 daga!

Fínar dömur: Ef þú hefur ofsaltað matinn sem þú ert að elda, þá skaltu setja kartöflu í pottinn. Hún dregur saltið í sig.
Alvöru konur: Ef þú ofsaltaðir matinn er það bara assgoti pirrandi.

Fínar dömur: Það er auðvelt að lækna höfuðverk með því að skera límónu í sundur og nudda henni á ennið.
Alvöru konur: Taktu límónu og blandaðu henni við tekíla og salt og drekktu. Höfuðverkurinn hverfur sennilega ekki, en þér verður alveg sama.


Fínar dömur: Ef þú setur sykurpúða í botninn á vöffluformi, þá lekur ísinn ekki í gegnum það.

Alvöru konur: Sjúgðu bara ísinn úr vöffluforminu. Þú liggur hvort eð er örugglega með fæturna upp í loft í sófanum og borðar hann.

Fínar dömur: Þú getur komið í veg fyrir að kartöflur spíri með því að setja epli í pokann með þeim.

Alvöru konur: Kauptu karföflumúspakka, hann geymist í heilt ár í eldhússkápnum.


Fínar dömur: Kökur fá jafna, slétta áferð ef þú penslar þær með eggjahvítu áður en þær fara í ofninn.
Alvöru konur: Betty Crocker segir ekkert til um penslun á kökunni. Slepptu þessu bara.

Fínar dömur: Ef þú átt erfitt með að opna sultukrukku er gott að setja á sig gúmmíhanska. Þannig færðu betra grip..
Alvöru konur: Biddu myndarlega, ríka og einhleypa nágrannann um að opna krukkuna!

Fínar dömur: Ekki hella afgangs rauðvíni. Það má frysta í ísmolabakka og nota í sósur seinna.
Alvöru konur: Hvað er afgangs rauðvín?

Akkúrat núna er eitthvað flinging flanging hestamót hérna rétt fyrir neðan blokkina. Því fylgir að sjálfsögðu maður að tala í svona hátalara eins og maður heyrir á skíðamótum. Heyrir en skilur ekkert hvað hann er að segja því það er eins og hann sé að tala ofan í kaffikrús. Þetta gerir það að verkum að mér líður eins og ég sé á Andrésar Andar leikunum en ég er alls ekki þar. Ég er heima hjá mér og efnafræðigeðveikin er í hámarki.

Vissuð til t.d. að rafeindasækni frumefnanna eykst út lotu en minnkar niður flokk? Eða að grindarorkan (E) eykst ef hleðslan (Q) eykst og/eða fjarlægðin frá kjarna (d) minnkar?
Þá kemur það ykkur svo sannarlega ekki á óvart að spennuröð málma er þannig, að því neðar sem farið er í töfluna, því verri oxunarmiðill er efnið, þ.e. því erfiðara er að afoxa það.

Krappalappadíngdong?

Nú er ég náttúrulega bara að notfæra mér bloggið mitt til að festa þessar staðreyndir í minninu. Vona að ég hafi ekki drepið neinn úr leiðindum.

P.s. góð aðferð til að muna hvað kolefnakeðjur í lífrænum efnasamböndum kallast, miðað við það hvað mörg kolefni eru í þeim, er svohljóðandi:
ét'ann, met'ann, próf'ann, bút'ann. (1,2,3,4, etan, metan, própan, bútan). Þetta kenndi hann Jónas í apótekinu mér fyrir lokapróf í lífrænni efnafræði í menntaskólanum, og ég er ekki ennþá búin að gleyma þessu :)



Þetta er eimunartæki fyrir þrepaeimingu, ég var einu sinni alltaf að setja svona upp...good times :) Ég sakna verklegrar efnafræði, það var alltaf svo geðveikt gaman, maður fékk svo skemmtileg verkefni, að finna út nikótínmagn í píputóbaki, flúor í tei og tannkremi, að fella út ýmis efni og fá skemmtilega liti í glösin og svo í lífrænni að eima daginn út og daginn inn. Það varð allt að vera svo ótrúlega nákvæmt, en þegar maður vandaði sig alveg sérstaklega fékk maður ekki nema 0,01% skekkju :)  

Jæja, það hefur gerst

Ég er komin á það stig í próflestrinum að ég er tilbúin til að éta gluggatjöldin eða hafa mök við ísskápinn, bara ef ég fæ að hætta að læra á meðan. (Ég yrði sennilega að halda fyrir munninn á ísskápnum, hann á það til að vera hávær).
Ástæðan fyrir þessu geggi getur verið að ég er að lesa efnafræði og endafokkinglaust af efnajöfnum, sem mér finnst það allra versta við efnafræði. Gefðu mér oxunartölur, svigrúmaskipan, jöfnur kjarnahvarfa eða jafnvel lífræna efnafræði á hverjum degi frekar en þetta helv.

Krappalappadíngdong er orð sem ég er með á heilanum.

Nú kemur það stig þegar ég þarf að hlusta á mjög háværa tónlist til að yfirgnæfa raddirnar í hausnum á mér sem segja mér stöðugt að fara út að velta mér allsber í grasinu, stofna hljómsveit sem spilar á greiður eða athuga hvað ég kem mörgum vínberjum uppí mig í einu.

Ég er nú þegar búin að setja heimsmet í að skoða blogg, mér telst til að ég sé búin að rúlla allavega 5 sinnum yfir favorites listann minn á síðastliðnum 1 og hálfum tíma. Og enginn búinn að blogga.
Ég er líka búin að prófa næstum allt snyrtidót sem ég á seinustu daga...sem er mjög tímafrekt eins og fólk veit. Komst að því að blár augnskuggi er flottur, svona þegar maður passar sig að líta ekki út eins og mella.

Hættu þessu bulli Hanna.

Ég HATA Raymond!
Þessir þættir eru í alvörunni að gera mig gráhærða.

Formúlan fyrir svona þáttum virkar stundum, og það er alveg hægt að horfa á flesta þessa þætti sem sýna samskipti milli hjóna þar sem karlinn er oftast feitur, latur, algjör karlremba, ótillitssamur, vondur eiginmaður og faðir (nema í endann á þættinum).

Raymond setur alveg nýtt viðmið í þessum málum, sem og fjölskyldan öll eiginlega. Hann á svosem ekki langt að sækja þetta, pabbi hans gerir kvenfyrirlitningu að list og úthúðar eiginkonu sinni til tuga ára hvenær sem færi gefst. Hann þolir ekki barnabörnin sín og gerir stanslaust grín að hinum syni sínum.

Konan hans er ekkert skárri. Hún á kannski að vera eitthvað í ætt við staðalímynd tengdamömmu, vond og gerir athugasemdir við allt. Til þess að halda þessum þáttum gangandi verður hún hinsvegar alltaf að verða verri og verri, sem gerir að verkum að hún fer alltaf langt yfir strikið. Ef ég ætti svona tengdamömmu væri ég löngu flutt úr landi með ömurlega eiginmanninum mínum.

Það er því ekkert skrítið að Raymond er alveg gjörsamlega handónýtur eiginmaður. Hann man engin afmæli né sérstaka daga, hjálpar aldrei til heima hjá sér, er sífellt með eitthvað plan í gangi sem Debra má ekki komast að, forðast það að vera með krakkana og finnst allt annað en kynlíf með eiginkonunni vera algjör tímasóun þegar kemur að sambandi þeirra (og er by the way ekkert góður í rúminu miðað við kommentin).
Öll þessi disfúnksjón finnst mér bara ekkert fyndin, ég myndi ekki vilja vera í þessari fjölskyldu án þess að vera í einhverskonar meðferð hjá sálfræðingi.

Það var þáttur í dag sem mér fannst alveg dæmigerður. Annar litli tvíburinn átti að lesa sögu sem hann hafði samið sjálfur fyrir bekkinn og allir úr fjölskyldunni voru mættir til að horfa. Sögurnar hjá hinum börnunum voru ósköp eðlilegar og afinn náttúrulega búaði greyið börnin niður og vildi sleppa út sem fyrst. Svo átti litli strákurinn að lesa og sagan hans hét 'Fjölskyldan sem reifst', og lýsti því hvernig allir væru reiðir við alla. Salurinn (eða laugh-trackið, get ekki ímyndað mér að neinn hlæji í alvörunni að þessu) missti sig úr hlátri. Ég spyr, hvað í ósköpunum er fyndið við það að vera búin að skemma barnið sitt svo að það haldi að þetta sé eðlilegt fjölskyldulíf? Verst finnst mér líka að barnið var að lesa þetta upp fyrir allan bekkinn, sem segir mér að hann viti ekki einu sinni að svona á þetta ekki að vera, reynir ekki að fela þetta eins og börnum sem líður illa heima hjá sér.

Kannski finnst fólki sem á svona fjölskyldu þetta voðalega fyndið, heldur kannski að sú staðreynd að þetta er líka í sjónvarpinu geri þetta allt í lagi.
Ég skora hér með á Skjáeinn að senda mér spólurnar með þessari 'einni bestu gamanþáttaröð allra tíma' (hnuss) og ég skal með glöðu geði hrækja á þær og kveikja síðan í þeim til þess að geta dansað stríðsdans á meðan þessi horbjóður hverfur af dagskránni fyrir fullt og allt.

Það er eitthvað við Bloodhound Gang sem heldur mér við skólabækurnar. Hvað er það? spyrjið þið. Ég get aðeins giskað á það, en það gæti haft eitthvað með það að gera að textarnir þeirra eru á stundum alveg brjálæðislega fyndnir (glotteinkennin muniði??) og tónlistin er alveg temmilega róleg. Ég reyni að hlusta framhjá ógeðslega dónalegu og sóðalegu textunum.

Þeir gera grín að öllu sem hægt er að gera grín að (og sérstaklega þeim sem eiga eftir að taka það óstinnt upp); dvergum, hommum, konum, fólki sem býr í New Jersey, lesbíum, þroskaheftum, fólki sem vantar á útlimi og mörgum fleirum. Einnig fjalla flestir textarnir um einhverskonar kynlíf og/eða kynfæri bæði karla og kvenna.

Þeir vita þó hvenær þeir eiga að vitna í meistara, eins og þeir gera hérna:

Úr laginu 'Ralph Wiggum'
Ralphie ralphie
Get off get off
The stage the stage
Sweetheart sweetheart

Nokkur skemmtileg textabrot, 'brotin' eiga það til að vera frekar löng þar sem greyið söngvarinn er með alvarlegt tilfelli af munnræpu.

Úr laginu 'three point one four'
My last girlfriend didn't like me thought she might be,
Most likely a dyke she just didn't excite me,
Lefty? Yeah but that was alright,
She was hotter than the sun but she just wasn't that bright,
My mistake she was more flaky than a leper colony,
I think a wooden clothespin would have been much better company,
Ass like a donkey acting funky gave her "L" now she's a flunky,
So my love for her died quicker than a batch of Sea Monkeys,
Early bird gets the worm spread your legs or spread the word,
So what if I'm not the smartest peanut in the turd,
I'm white which goes with everything but I can come in any color,
And I'm looking for the kind of girl that reminds me of my mother,
But it's hard to find a girl with a viper tattooed on her tushy,
And how many girls do you know that can play the harmonica with their pussies?
Like em' easy and hot and sweet like a Rice Krispie Treat, gee,
You know what I really want in a girl? Me.

Úr laginu 'A Lap Dance Is So Much Better When the Stripper is Crying'
I was lonelier than Kunta Kinte at a Merle Haggard concert
That night I strolled on into Uncle Limpy's Hump Palace lookin' for love.
It had been a while.
In fact, three hundred and sixty-five had come and went
since that midnight run haulin' hog to Shakey Town on I-10.
I had picked up this hitchhiker that was sweatin' gallons
through a pair of Daisy Duke cut-offs and one of those Fruit Of The Loom tank-tops.
Well, that night I lost myself to ruby red lips,
milky white skin and baby blue eyes.
Name was Russell.

Úr laginu 'Why's everybody always pickin' on me?'
The morn' that I was born my old man beat up the doctor
He clocked the doctor cause the doctor said I looked like Chewbacca
The doctor said sir you're misled sir which infers you mistook me
I did not mean your lovely wife was shackin' up with a wookie
What I mean is Wolverine is less hairy than your son
He's looks like Chewie Baba Booey Baba Booey and Hong Kong Phooey all in one
To put it mild your new-born child's completely nutty fu-fu lookin'
I'd shove him back into the oven until he is done cookin'
But why's everbody always pickin' on me?
Cause my fifteen year-old cousin has less acne
But why's everbody always pickin' on me?
Ain't brushed them teeth since 1983
But why's everbody always pickin' on me?
Cause you got the grooming habits of a chimpanzee
But why's everbody always pickin' on me?
Cause you're white but you got a nose like Bill Cosby
Why's everbody always pickin' on me?
Always pickin' and rippin' apart poor ol' Jimmy Pop Ali

Ástæðan fyrir því að ég set bara fyrstu versin er sú að þau seinni eiga það til að vera alveg óblogghæf.
Að sjálfsögðu mun ég aldrei viðurkenna að ég hlusti á þetta rusl, þó svo að ég hafi hlustað á þá síðan ég var 15 ára (sennilega eitthvað mótþróaskeið í gangi þá). Fór til dæmis ekki á tónleikana því að bæði hljómsveitin og fólkið (krakkarnir) sem hlusta á þessa tónlist eru hálfvitar. Eins og hann segir sjálfur í laginu 'going nowhere slow' :
Got the mike in my hand but can I make you understand
That a-hole bands have a-hole fans
Þeir eru sem betur fer búnir að skipta út litla ljóshærða stráknum sem þeir voru með þegar ég byrjaði að hlusta á þá...ég átti erfitt með að sofna á nóttunni vegna hlutanna sem þeir sögðu um hann í viðtölum...en ég var samt alltaf frekar heit fyrir þessum hávaxnasta...

Þetta er náttúrulega ekki tónlist, að hlusta á disk með þeim er eins og að horfa á þátt af Family guy, maður horfir ekki aftur nema að hann sé mjög góður og mjög spes. Hver hefur ekki staðið sig að því að spóla yfir atriðið þar sem Peter lendir í 5 mínútna slagsmálum við risakjúklinginn?? Og hver er búinn að fatta brandarann þegar kanna af svaladrykk brýst í gegnum vegginn á réttarsalnum?? Það er ekki gaman að horfa á það nema tvisvar kannski...og svo kannski ef maður er mjög drukkinn.

Ég hef heyrt og séð að maður vaxi upp úr þessum húmor, ég vona samt fyrir mína parta að það gerist ekkert á næstunni :) Hver veit, kannski get ég þá hlegið að prump-bröndurum með börnunum mínum? Hef líka heyrt að maður vaxi uppúr því að vera metal-aðdáandi, og ætla einnig að sporna gegn því eins lengi og ég get...eins og þeir segja: 'if it's too loud...you're too old' :P

Í fréttum er þetta helst:

Prins Lu er kominn með límmiða í stíl við fagurkóngablátt lakkið og nýjar bremsur sem láta mig halda að ég sé að stíga á dúnmjúkan skýjahnoðra þegar ég reyni að forða því að dúndra aftan á einhverja akreinamelluna sem úir og grúir af í Ártúnsbrekkunni.

Ætlaði að fara að sofa fyrir nokkru síðan, en þá fékk ég þá undursamlegu hugmynd að horfa á Scrubs.
Núna get ég ekki sofnað. Ég skal segja ykkur af hverju.

Það er  til alvarlegur kvilli sem heitir glott. Glott herjar aðallega á munnvikin og gerir það að verkum að þau beygjast upp á við.
Þetta er sérstaklega leiðingjart í mínu tilfelli, þar sem þessu umtöluðu munnvik ýta mínum stóru kinnum upp að augum.
Augun, þar á meðal augnlokin, kiprast undan þessum risakinnum, og senda þau boð til heilans að ég eigi ekki að sofna, því eins og hvert leikskólabarn veit þá getur maður ekki sofnað með kipruð augnlok.

Að auki hef ég skrítna tilfinningu í hálsinum, eins og hrossahlátur sé fastur þar, alveg við það að skríða upp og kitla hláturtaugarnar, sem eins og maður lærir í grunnskóla, eru staðsettar nærri raddböndunum.
Þetta er erfiður kvilli.

Vissulega.

Hvað er ég eiginlega að gera í jarðfræði? Ég ætti að gera mannkyninu greiða og fara í læknisfræði. Þyrfti örugglega ekki einu sinni að mæta í tíma.